Get Adobe Flash player

 Kamieński park krajobrazowy o powierzchni 54,4 tys. ha został założony w 1998 r. Jego charakterystyczną cechą jest bogata sieć podmokłych terenówi jezior. Jeziora i bagna tworzą ciekawą pod względem krajobrazowym sieć hydrograficzną. Wyróżnia się sieć jezior sypniewskich, więcborskich i sępoleńskich, a meandrująca rzeka Orla i Sępolenka uzupełnia bogaty krajobraz. Wzgórza morenowe porastają bory i lasy grądowe, w obniżeniach występują głównie łęgi jesiono-wiązowe. Zróżnicowanym drzewostanom towarzyszy bogata roślinność zielna, jednak na szczególną uwagę zasługuje roślinność torfowisk. Bogactwo siedlisk i urozmaicony krajobraz również jest środowiskiem życia wielu gatunków ssaków i ptaków. Tereny parku posiadają znaczące walory historyczne. Przyczynia się do tego m.in. fakt iż największe miasta rejonu – Kamień Krajeński, Więcbork, Mrocza oraz Sępólno Krajeńskie otrzymały prawa miejskie już w XIV wieku. Większość zabytków pochodzi niestety z późniejszych okresów. Najwięcej można ich znaleźć w gminie Więcbork. W samym mieście znajdują się dwa zabytkowe kościoły i dwie kaplice (XVIII-XIXw.) oraz wodociągowa wieża ciśnień z 1920 roku. Oprócz tego na terenie gminy znaleźć możemy:

- trzy kościoły (XVII-XVIIIw.),
- ruiny dworów w Czarmuniu i Runowie,
- dwór z początku XX w. W Karolewie,
- Pałac myśliwski w Runowo Młynie,
- Pałac z 1850r. w Sypniewie,
- Pałac z 1853r. oraz Park krajobrazowy z połowy XIX w. w Suchorączku
- Organistówka z przełomu XVII wieku w Runowie.

Występują tu przede wszystkim siedliska uzależnione od skał podłoża. Na piaskach i glinach lekkich piaszczystych rosną przeważnie bory sosnowe z bardzo bogatym podszytem. Na terenach moreny czołowej i w miejscach silnych nachyleń stoków o ekspozycji południowej (zbocza dolin) pojawiają się zbiorowiska roślinności kserotermicznej (ciepłolubnej) (Sterkel, 1977). 28,3 % drzewostanów to gatunki liściaste, co stanowi dobry wynik na tle kraju. Procesy wylesiania trwały od późnego neolitu (od najlepszych gleb poczynając), w czasie rozbiorów proces ten uległ przyspieszeniu. Już Jan Długosz wspomina w swoich "Kronikach" o nieprzebytych borach krajeńskich, później Krzywousty wytycza pierwsze drogi (XII wiek). W XIV wieku ruszają pierwsze tartaki i kuźnie (Młoty koło Sypniewa) oraz smolarnie w Jastrzębcu. Od XVI wieku lasy zajmują 80 % powierzchni Ziemi Krajeńskiej, później zalesianie stopniowo wzrasta do około 90 %. Na mapie Schrottera z 1772 roku ukazany jest kompleks leśny łączący Dolinę Noteci z Borami Tucholskimi. Trzebieże i rabunki nasiliły się po Wojnach napoleońskich, gdy rząd pruski pobierał z lasów kontrybucję wojenną. Lata współczesne przyniosły wprowadzenie monokultury sosny, która razem z modrzewiem stanowi około 70 % drzew. Monokultury są jednak podatne na plagi szkodników, masowe wymieranie drzew, a zyski w postaci szybkiego przyrostu masy drewna okupione są degradacją gleb i spadkiem odporności na zanieczyszczenie środowiska. Dlatego prawidłowo prowadzona polityka w nadleśnictwach na terenia Gminy, polegająca miedzy innymi na wymieszaniu składów gatunkowych lasów tak, żeby gatunki rosły w optymalnych dla siebie miejscach, jest tak ważna. Głównymi zbiorowiskami liściastymi są tu grądy, w skład których wchodzi dąb, buk i grab. Pojawiają się w nich marzanka wonna i perłówka jednokwiatowa. Bory monokulturowe spotykamy tu na piskach na południu gminy oraz na zachód i północ od Sypniewa. Spotykamy także obszary sosnowe na południe od Więcborka. Pojawiają się także w innych miejscach, nie stanowią jednak większych kompleksów. Ciekawymi zbiorowiskami są kompleksy torfowiskowe, licznie występujące w miejscach po zarośniętych jeziorach (Pasierbski, 1994). Tworzą one płaskie i nie porośnięte drzewami równiny biogeniczne. Wśród zwierząt licznie występują jelenie i sarny oraz dziki, które mogą zrobić turystom niesamowitą niespodziankę pojawiając się niespodziewanie w polu widzenia. Często nad ranem spotkać można lisy, kuny i zające oraz bobra europejskiego. Wiosną przylatują nad jeziora liczne gatunki ptactwa, a zwłaszcza dropie, bociany czarne, żurawie i cietrzewie, czaple i łabędzie. Występują tu także żółwie błotne (!). Jeziora obfitują w liczne gatunki ryb, między innymi pstrągi, sandacze, sielawy, węgorze i karpie oraz liny.